novel

(ตัวหนังสืออ่านยาก? ลดขนาดตัวอักษรได้นะครับ^^) 

ในที่สุดก็เอามาลงให้อ่านกันครับ^^/ กับนิยายที่สัญญากันไว้ Iradium Arm จากผู้เขียน Angel Boy นั่นเอง^^

ก่อนไปอ่านกันขอแพล่มนิดนึง~ วันนี้เพื่อนที่โรงเรียนบอกว่ามีรูปผมในหนังสือพิมพ์ในข่าวฟุตบอลเกมด้วย เราก็งงว่าจริงเหรอ =_____=" แล้วเย็นนี้บอกโฮสต์ว่าเพื่อนบอกมางี้ โฮสต์เลยเปิดหนังสือพิมพ์ดูแล้วก็เจอจริง ๆ ด้วย =[]@! (ตกใจเช่นกัน...) แต่แค่ครึ่งหน้าครับ พอดีคนถ่ายโฟกัสคนข้าง ๆ ที่เชียร์แบบได้ใจมาก ส่วนผมนั่งบุ่ย ๆ ธรรมดา ฮา~*

คราวหน้าจะเอารูปมาให้ดู^^ คราวนี้ไปสนุกสนานกับ Iradium Arm ก่อนดีกว่า~ ผู้เขียนบอกว่าจะตีพิมพ์ราวมกราปีหน้าครับ อ่านแล้วคิดยังไงติชมในบลอคนี้ได้เลยน้อ~* 

ป.ล. เขียนชื่อเรื่องผิดเป็น Iradian Arm ตั้งนาน =______+" ขออำภัย~ 

==================================

 

“ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงฤทธามหาศาล ผู้ครองความยิ่งใหญ่ไพศาลในจักรวาล

แต่ทุกวันนี้ พระองค์กลับปิดพระเนตรพระกัณณ์ ทรงหันหลัง

และเลือกที่จะทอดทิ้ง ลูกแกะไร้ขนที่อับจนไร้หนทาง บนดาวเวมีนแห่งนี้

ไยพระองค์ไม่ประทานวีรบุรุษผู้กล้า มาปกป้องพวกเรา

ดั่งที่พระองค์ทรงตรัสไว้ ในตำนานเมื่อหลายร้อยปีก่อน

ไยจึงละทิ้งพวกเราเสียเล่า พระองค์ทรงเดียดฉันท์ลูกแกะตัวนี้แล้วหรือ..”









ก่อนปฐมบท





ทันทีที่หญิงสาวลืมตา ภาพระบายของท้องฟ้าสีคราม ซึ่งบรรจบกันกับท้องทะเลที่เส้นขอบฟ้า ได้แล่นผ่านเข้ามาในคลองจักษุ ผ่านบานกระจกมุมมองร้อยแปดสิบองศาด้านหน้ายาน นอกจากทะเลกับแผ่นฟ้ากว้างแล้ว ยังมีวงแหวนสีครีมขนาดยักษ์ ที่พาดผ่านผืนนภาของดาวเวมีนแห่งนี้ มันเป็นวงแหวนที่เกิดจากการรวมตัวกันของฝุ่นผง กลายเป็นแนวยาวรอบดวงดาว

หญิงสาวผู้นี้มีเรือนสีดำยาวสลวย ใบหน้ายิ่งสะสวยไร้ตำหนิ กับดวงตาที่ดูอ่อนโยน แต่ทว่าบัดนี้สีหน้าของหล่อนกลับหวาดหวั่นและร้อนรน!

หญิงสาวผู้นี้กำลังนั่งอยู่ภายในยานลำหนึ่ง ขนาดบรรทุกผู้โดยสารได้สี่คน ยานมีรูปร่างประหลาด ด้านนอกของยานฉาบด้วยสีทองแวววาวทั้งลำ ข้างที่นั่งของหล่อน วางไว้ด้วยแคปซูลสีขาว ใส่ทารกผู้มีนัยนตาสีเขียวสุกใส เขายิ้มอย่างเริงร่า หาได้รับรู้ถึงความกระวนกระวายของหญิงสาวไม่!

นัยน์ตาสีเขียวมรกตอันไร้เดียงสาของทารก จับจ้องใบหน้าหญิงสาวซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ขับยาน เขามอง พลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊าก หญิงสาวเหม่อมองเด็กน้อยด้วยความอ่อนโยน แต่แล้วก็ทอดถอนใจ

ยานกำลังบินอยู่เหนือโพ้นทะเล หล่อนไม่รู้ว่ามันจะไปยังแห่งหนใด เพียงแต่ว่า เธอถูกสั่งให้พาเขาหนีไป ให้ไกลที่สุดเท่าที่ไกลได้ เพราะเด็กน้อยผู้มีตาสีเขียวมรกตทั้งสองข้างนี้ เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นองค์ชายเพียงหนึ่งเดียวที่เหลือรอด จากอาณาจักรที่กำลังจะล่มสลายเพราะสงคราม!

เสียงสัญญาณหนึ่งดังขึ้น เธออ่านผ่านหน้าจอโฮโลแกรม ปรากฏภาพวัตถุประหลาดกลุ่มใหญ่ไล่ตามยานลำนี้มา ในไม่ช้ายานกลุ่มนั้นบินเข้ามาในระยะมองเห็น เจ้ายานประหลาดขนาดเล็กเหล่านี้ มีลักษณะเป็นทรงกลมสีดำ มันถูกสร้างจากเวทมนต์ของจอมเวท!

ฝูงยานแบ่งกันขนาบข้างล้อมหน้าล้อมหลัง กระสุนเลเซอร์จากยานดังกล่าว ยิงสาดใส่ยานของหล่อนถี่ยิบ! แต่ทว่าไม่เป็นผล เพราะหล่อนสั่งดึงเกราะพลาสม่าขึ้นมาป้องกันได้ทันท่วงที! ยานศัตรูจึงเปลี่ยนเป็นพุ่งชนยานดั่งวัวกระทิง แต่ว่าเธอบังคับยานหลบหลีกอย่างแคล่วคล่องราวกับกระต่ายป่าประเปรียว!

หญิงสาวควานหาแผงควบคุมการยิงซึ่งน่ามีอยู่ แต่อย่างไรก็หาไม่พบ จนทำให้หล่อนนึกเอะใจ ว่ายานโบราณลำนี้คงไม่น่าใช่ยานรบ มันเป็นยานที่อ่อนด้อยทั้งการเร่งความเร็ว แถมยังไม่มีโหมดที่ใ